نباشا : نبش قبر ، افشاء اسرار ، از خاك درآوردن ، قبركن ، فاش‌كننده اسرار . طاشا : از الطائش ، سبك‌مغزى ، دمدمىمزاج ، بىثبات بودن ، متلون بودن ، بىفكر بودن . فحاشا : از الفحش ، زشت و قبيح . نائبة : مصيبت ، بدبختى ، محنت ، بلا ، حادثه . هشاشا : از هشّ ، سست و شكننده ، نرم . حاش : احاطه كردن ، گرد آوردن ، روى هم انباشتن . عاش : همزيستى ، همراهى . ايحاش : تنهايى ، بىكسى . مذيع : سخن‌چين ، پخش‌كننده ، خبرچين ، ياوه‌گو ، غماز . وشواش : نجواگر ، در گوشى حرف زدن ، هتاك ، بدگو ، تهمت‌زن ، خائن ، غيبت‌كن . تحقيق 1 . بيت اول در محاضرة الأبرار ، و بهجة الاسرار ، و روض الرياحين و البداية و النهاية به صورت ذيل است : من سارروه فأبدى السر مجتددا ( او مشتهرا ) * لم يأمتوه على الأسرار ما عاشا يا به صورت ذيل هم آمده است : من أطلعوه عن سرّ فباح به * لم يأمنوه على الأسر ما عاشا 2 . در بيت اول در ديوان الحلاج « ستروا » نيامده است . 3 . در بيت دوم در ديوان الحلاج به جاى حمل ، لفظ « خمل » به كار رفته است . 4 . در بيت ششم به جاى « قد طاشا » در ديوان الحلاج « طياشا » آمده است . 5 . در بيت هفتم ماسينيون « اهل سر » را بر لفظ « اهل السر » ضبط كرده است . و « من كان » را « ما كان » آورده است . 6 . در بيت نهم ، ماسينيون در مصرع اول لفظ « لا يصطفون مضيفا بعض سرهم » ضبط كرده است . و نيز شكل دوم بيت نهم اين‌چنين آورده است : لا يستطيع ودادا عند غيرهم * حاشا ودادكم من ذلك حاشا